IranChristian
| ديپلمههاي بيپناه |
 |
 |
 |
| مقالات - اجتماعی | |||||
| يكشنبه ، 18 بهمن 1388 ، 16:48 | |||||
 جام جم آنلاين : آنها كه اين روزها گرد پيري بر مو و محاسنشان نشسته است، گاه به افق خيره ميشوند و به ياد ميآورند كه روزي روزگاري اگر جواني، مدارج علمي را طي ميكرد و موفق به دريافت مدرك ديپلم ميشد به چنان جايگاهي دست مييافت كه بسياري از ادارات و سازمانها براي نشستن بر كرسي رياست به او بفرما ميزدند. ...از آن بيشتر، طي دوره 9 ساله آموزش عمومي يا مدرك سيكل، افراد را آسوده خاطر ميكرد كه دستكم حقوق ماهانهاي در انتظار آنهاست اما امروز صاحبان سيكل و ديپلم و فرصتهاي طلايي شغلي آن دوران، به تاريخ پيوستهاند و از آنها افسانهاي به جا مانده كه در باور من و شما نميگنجد. اين روزها اگر 12 سال پشت نيمكتهاي چوبي بنشينيد و به قولي «ديپلمه» شويد، نه تنها صندلي به شما تعارف نميشود كه از ترس پوزخند ادارات و شركتهاي دولتي و خصوصي، به خود اجازه كاريابي در اين حوزهها را نميدهيد.
نقل قول این مطلب در وبلاگ شمااين روزها «ديپلم متوسطه» يعني آغاز راهي دشوار براي ورود به دانشگاه، يعني حركت از نقطه صفر براي فراگيري فن و مهارتي جديد، يعني شروع رقابتي سنگين براي پيدا كردن يك آب باريكه و... مشكل از كجاست؟ فرصتهاي ناچيز شغلي، كاهش ارزش مدارك تحصيلي، زياد شدن دارندگان مدارك ليسانس و فوقليسانس يا شايد همه موارد؟ گزينه همه موارد نشان ميدهد كه نه تنها در ايران كه در تمام دنيا رشد جمعيت در افزايش رغبت به ادامه تحصيل موثر است. فشار اقتصادي بر دولتها در رشد آمار بيكاران بخصوص در كشورهاي در حال توسعه شايد ابتداييترين علت بروز اين مشكلات باشد. اما همان كساني كه از گذشته خاطره نقل ميكنند، گاه به شوخي و گاه به جدي به «ارزش ديپلم خاك گرفته آن روزگار را بيش از دانشنامههاي ليسانس» جوانترها عنوان ميكنند، اين نكته شايد با اغماض به شوخي شبيه باشد، اما نقطه آغاز يك آسيبشناسي عمومي است. جواناني كه امروزه ديپلم اخذ ميكنند، اگر وارد دانشگاه نشوند، هيچ توشهاي براي بقا ندارند. يك ديپلمه رياضي، تجربي و انساني با هر معدل كتبي و با هر نمره انضباطي، سرشار از محفوظاتي است كه فقط 6 ماه زمان كافي است تا همه را به ناخودآگاه ذهن بسپارد. او ميماند و انبوهي از مطالبات جامعه كه توان پاسخگويي به هيچ يك را ندارد. نه فنوني ميشناسد و نه مفهومي. كتابهاي درسي ما نه تنها از آموزش مهارتهاي ابتدايي زندگي خالياند كه از مفاهيم اوليه زندگي اجتماعي مانند قانونگرايي، دورانديشي، نظم، علم معاش و.. تهي هستند. سياستگذاران نظام آموزش، بارها طرح مهارت زندگي و ضرورت آموزش آن را در مدارس بررسي كردهاند، اما هر بار شيوه پرداختن به اين مهارتها در گيرودار سلايق و خطوط فكري در ايران فراموش شده است. تجربه كشورهاي ديگر نشان ميدهد كه فارغالتحصيلان دوره متوسطه در صورت راه نيافتن به دانشگاه، متناسب با مهارتهايي كه آموختهاند، ميتوانند ادامه مسير دهند، حال آن كه در ايران، دانشآموختگان 19,18 ساله دبيرستانها، افراد بيپناهي هستند كه يا به مشاغل كاذب روي ميآورند يا به اجبار با غول كنكور گلاويز ميشوند تا شايد در رشتهاي تحصيلي كه نه از آن آگاهي دارند و نه به آن علاقه، تنها براي لقمهاي نان، طي طريق كنند. كتايون مصري برای ایجاد لینک و خلاصه این مطلب در وبلاگتان, متن زیر را در صفحه مورد نظر وبلاگتان کپی کنید. پیشنمایش :
ديپلمههاي بيپناه يكشنبه, 18 بهمن 1388 جام جم آنلاين : آنها كه اين روزها گرد پيري بر مو و محاسنشان نشسته است، گاه به افق خيره ميشوند و به ياد ميآورند كه روزي روزگاري اگر جواني، مدارج علمي را طي ميكرد و... ارسال به
از نظرات شما سپاسگذاریم
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved." |
